W latach 1932 - 1951 z przerwą okupacyjną od 1941 do 1945 proboszczem rudlickim był ksiądz Franciszek Wtorkiewicz. Wybudował on nowy murowany kościół w Ostrówku. Zmarł 27 grudnia 1952 r., został pochowany na cmentarzu w Rudlicach[73] .

Ksiądz Stefan Kowalski urodził się 18 IV 1914 roku. Święcenia kapłańskie przyjął w roku 1940 i został wikariuszem w Rząśni. W następnym roku został aresztowany i wywieziony do obozu w Dachau. Był jednym z 18 księży wieluńskich, którzy przeżyli obóz[74] . Powrócił do diecezji czętowchowskiej. W dniu 14 lipca 1951 r. został mianowany administratorem parafii w Rudlicach. Odremontował kościół po zniszczeniach okupa-cyjnych. Naprawił dach i jego wiązania, przebudował zniszczone attyki, sprawił nowe schody[75]. Ze względu na pogarszające się zdrowie zwrócił się z prośbą do biskupa częstochowskiego o zwolnienie z obowiązków proboszcza. W dniu 9 lipca 1974 r. został przeniesiony na emeryturę i zamieszkał w Domu Księży Emerytów w Częstochowie. Zmarł 2 października tegoż roku. Został pochowany na cmentarzu Świętego Rocha w Częstochowie. Nowym proboszczem w parafii został ksiądz Julian Motłoch.

Najbliższymi współpracownikami proboszczów byli wikariusze. Głównym ich zadaniem było wspieranie proboszcza w pracy duszpasterskiej, zarówno w udzielaniu sakramentów, jak i nauczaniu religii. Wikariusze podlegali bezpośrednio probo-szczowi, winni mu byli posłuszeństwo i należyty szacunek. Wykonywali powierzone im obowiązki duszpasterskie[76] .

W parafii Rudlice wikariusze zaczęli pracować w okresie międzywojennym. Ks. Emanuel Sojka urodzony 24 III 1908 roku, wyświęcony na kapłana w roku 1937, uczył religii w szkołach podstawowych na terenie parafii w roku szkolnym 1937/1938. Później był wikariuszem w Dankowie. W czasie okupacji hitlerowskiej w 1943 roku[77] został zamordowany w obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu.

Od dnia 24 sierpnia 1938 r. wikariuszem w parafii rudlickiej był ks. Jan Brzeziecki, nowo wyświęcony kapłan. Pracował bardzo gorliwie i ofiarnie. W czasie okupacji hitlerowskiej dnia 6 X 1941 r. został aresztowany razem z proboszczem ks. Wtorkiewiczem przez żandarmów niemieckich. Przewieziono ich wraz z innymi aresztowanymi kapłanami do obozu przejściowego w Konstan-tynowie k. Łodzi. Ksiądz Wtorkiewicz został zwolniony ze względu na podeszły wiek i zły stan zdrowia. Nie wolno mu było jednak wykonywać żadnych czynności duszpasterskich. Zaś ksiądz Brzeziecki został wywieziony do obozu w Dachau. Tam zginął w dniu 27 VIII 1942 roku. Ksiądz Aleksander Konopka kolega zamordowanego tak opisuje jego śmierć: „Pamiętam jak zginął ks. Jan Brzeziecki, młody kapłan z naszej diecezji. Na izbę wszedł SS-man, wszyscy stanęli na baczność, a on poszedł przeglądać łóżka. Jedno według niego było zaniedbane. Przyszedł Jasiu i zaczął poprawiać, wówczas SS-man przewrócił go i deptał, wąskie przejście, nie można było wycofać się. Jasiu zastał zabrany do rewiru, gdzie skonał, miał połamane żebra. Poskarżyć nie było komu. Modliłem się za niego jak za męczennika”[78] .

Po II wojnie światowej wikariuszem w parafii Rudlice był ks. Stefan Faryś. W nocy z 27 na 28 XI 1948 roku został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa. Oskarżono go o współpracę z organizacjami konspiracyjnymi i skazano na 8 lat więzienia. Pobyt w nim wyczerpał go fizycznie i psychicznie. Na wolność wyszedł w 1955 roku. Do parafii Rudlice już nie wrócił. Zmarł w 1994 roku.

 

---